Zacznij od małych i realistycznych działań w procesie zdrowienia!
Wiesz co? Mam dla Ciebie pytanie. Czy też czasem masz wrażenie, że żeby ruszyć z miejsca, trzeba od razu zmienić całe życie? Wstać o 6:00, biegać, medytować, jeść tylko zielone i jeszcze mieć pozytywne nastawienie 24/7? Ale prawda jest zupełnie inna. I dużo mniej błyszcząca.
Co się stanie, jeśli nic nie zmienisz w chorobie? Zatrzymaj się na moment.
Jesteś za siebie odpowiedzialny!? Wiesz? Czasem najtrudniejsze pytania to nie te, które słyszysz od innych. To te, które pojawiają się gdzieś głęboko, w tej cichej, niewygodnej przestrzeni, gdzie nie ma miejsca na pozory. Jedno z nich brzmi tak:
„Czy naprawdę jestem za siebie odpowiedzialny, nawet jeśli jestem chory psychicznie?”
Jak chcesz zaplanować swoje życie?
Dlaczego widzisz tylko porażki? Zastanawiasz się pewnie, dlaczego w lustrze rzeczywistość wydaje się być przesiąknięta tylko jedną barwą – odcieniami porażki. Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, dlaczego to, co dla innych wydaje się być zwykłą codziennością, dla Ciebie jawi się jako nieustanny ciąg niepowodzeń?
Czego tak naprawdę chcesz w chorobie? Na co zwracać uwagę?
Nie porównuj się do innych chorych! Nie porównuj się do innych chorych! Twoja droga zdrowienia jest unikalna!
Nie bądź dla siebie krytyczny w chorobie psychicznej! Znasz to uczucie, kiedy po raz kolejny coś się nie udało i zanim jeszcze ktokolwiek zdąży coś powiedzieć, twój własny głos w głowie już cię osądza? „Znowu to zepsułem…”, „Nigdy nie będę normalny…”, „Jestem ciężarem dla wszystkich…”
Nie wybiegaj w przyszłość! Co to oznacza?
Dlaczego warto cieszyć się z życia – nawet zmagając się z chorobą psychiczną? Wyobraź sobie taką scenę: budzisz się rano, patrzysz przez okno. Piękne słońce, śpiew ptaków, kwitnące drzewa. A jednak w środku czujesz… ciężar. Może pustkę. Może lęk. Czasem zupełne odrętwienie.
